خواب و روياي ديگران در مورد شهادت شهيد

راوی غلامرضا ترجمان: به خاطر دارم شب قبل از شروع عملیات کربلای 5 بود که خواب دیدم دو نفر از همرزمانم بنام های شهید قربانی و نیز علیرضا رجبی در این عملیات شربت شهادت را می نوشند. صبح روز بعد که ایشان را دیدم با همدیگر صحبت کردیم و خوابی را که مورد آشیان و همرزم دیده بودم را تعریف کردم . گفتم : خواب دیدم که شما و این همرزم در این عملیات ، شهید می شوید. ایشان در جواب گفتند: هرچه صلاح باشد و خواست خدا باشد همان می شود، ما که لیاقت شهید شدن در راه خدا را نداریم. انشاءا... که قسمت ما هم شود. بعد ایشان از سنگر خارج شدند و رفتند تاخود را برای عملیات آماده کنند. عصر حدودا ساعت 6 بعد از ظهر بود که وظایف هر گردان را مشخص کردند و جزء جزء گردان پدافند ادوات (( خمپاره 81 )) بودم که محل استقرار ما پشت خط بود. اما علیرضا رجبی ، بهمراه آن همرزمی که در خواب دیده بودم به گردان امام حسین (ع) رفتند. کار آنها این بود که از مسیر کانالیکه توسط توسط عراقی ها زده بود و توسط رزمندگان آزاد شده بود قرار بود که گردان امام حسین از این کانال به سمت خط مقدم عبور کند. نزدیکی های ساعت 7 الی 8 شب بود که من در تاریکی شب به رزمندگان گردان نگاه می کردم تا ایشان را برای بار آخر ببینم ، وقتی او را دیدم روی ایشان را بوسیدم بعد خداحافظی کردو رفت. چند ساعتی از شروع عملیات طول نکشید بود و حدودا ساعت 10 شب بود که گردان امام علی(ع) که پشتوانه گردان امام حسین(ع) بود به منطقه اعزام شد و تعدادی از نیروهای گردان امام حسین (ع) برگشتند و بقیه نیروهای گردان در محاصره دشمن قرار گرفته بودند. وقتی سراغ علیرضا رجبی را از نیروها گرفتم گفتند: از ایشان خبری ندارند و الان هم در محاصره دشمن است. تا اینکه صبح روز بعد خبر شهادتش را برایم آوردند و همانگونه که خواب دیده بودم هر دو عزیز با هم شهید شدند.