محبوبيت شهيد نزد ديگران

راوی حسین عاشوری: در سالهای قبل ازانقلاب بود که من قرار ملاقاتی با شهید اندرزگو داشتم،اتفاقا" وقتی می خواستم به محل قرار بروم، شهید ساجدی را دیدم و گفتم با من همسفر می شوی؟ ایشان با شوخی گفت: سود است یا زحمته؟ من گفتم: هردو اینهاست و بالأخره باهم به محل قرار رفتیم و شهید اندرزگو پس از مدتی به محل آمده و نامه ای سربسته به من تحویل داد و گفت بدون آنکه آن را باز کنم به آیت ا... شیرازی برسانم. شهید اندرزگو در آن زمان به عنوان شیخ علی تهرانی معروف بود. ایشان همیشه در بغل گوششان مداد کوچکی می گذاشت تا اگر چیزی لازم بود بنویسد. شهید ساجدی گفت: این شیخ چریک است یعنی چه؟ پس چه چیزی را برایت توضیح دهم. من به ایشان گفتم: اگر خواسته باشی این گونه عمل کنی، نامحرم به حساب خواهی آمد. چرا که تو از آنچه که در اطرافت می گذرد بی اطلاع هستی و بایستی همه چیز را در دست داشته باشی. پس از چندی من به شاهرود رفتم و ایشان همراه شهید اندرزگو به خانه ما آمد و من تا آن زمان نمی دانستم شهید ساجدی اهل کجاست و تصورم بر این بود که اهل شمال باشد. ولی ایشان گفت: من اهل اطراف دامغان هستم. فردای آنروز ما به محلی رفتیم که اقوام و دوستان ایشان زندگی می کردند و من درآنجا شاهد بودم که چگونه و با چه احترامی با شهید ساجدی برخورد و نسبت به شهید ارادت خاصی نشان دادند.