لحظه و نحوه شهادت 2

نحوة شهادت نادر را دوستانش اینگونه برایم تعریف کردند: نادر و تعدادی از همرزمانش که یک تیم شناسائی و تجسس بودند در دره ای با کموله ها درگیر می شوند آنها به صورت دفاع و گریز به نبرد پرداخته بودند تا خود را به شیاری برسانند و نجات یابند. در این گیر و دار تیری به پای نادر می خورد و او را از حرکت باز می دارد. نادر که زخمی می شود به بقیة دوستانش می گوید شما سریعتر از دره خارج شوید من دیگر قادر به راه رفتن نیستم، همین جا جلوی آنها را می گیرم. دوستان نادر در آن لحظه به دلیل صعب العبور بودن آن دره و نزدیک بودن فاصلةشان با کومله ها نمی توانند کمک کنند و مجبور می شوند بدون نادر ـ از شیاری که در آن دره وجود داشت ـ خود را از آن محلکه بیرون بکشند تا تمام اعضای تیم قتل عام نشوند. آنطور که دوستانش از فاصله دور دیده بودند نادر تا آخرین تیرش جلوی کومله ها را گرفته بود، و مانع پیشروی آنها شده بود. ظاهراً وقتی گلوله هایش تمام می شود به دست کومله ها اسیر می شود. بعد از پانزده روز بچه های سپاه طی یک پاتک آن منطقه را به تسخیر خود در می آورند و جنازة نادر را پیدا می کنند اما نه در آن جایی که اسیر شده بود بلکه او را در نقطه ای خیلی دورتر از جایی که زخمی شده بود می یابند. آنطور که همرزمانش می گفتند و عکسهایش نشان می داد وقتی کومله ها او را گرفتند به طرز فجیعی شکنجه کردند. به طوری که دندان هایش را کشیده بودند، شکمش را پاره کرده بودند و آنقدر گلوله به سرش زده بودند که چیزی از سرش نماند و شناسایی نشود. نادر واقعاً همانطور که دوست داشت شهید شد و به آرزوی همیشگی اش رسید.