وصیت شماره 2 - شهید کمال تسلیمی رنانی

" بسم الله الرحمن الرحیم " به نام خداوندی که ما را آفرید و معرفت داد و درود بر پیغمبر اسلام و ائمه اطهار که چنین مکتبی را به ما آموختند و ما را یاری کرند و سلام بر امام زمان (عج) و نائب بر حقش امام امت خمینی کبیر و سلام بر کسانی که عزیز از دست می دهند و در راه خدا و صبر می کنند برای خدا . ای خدا مرا ببخش که نتوانستم در راه تو خدمتی کنم خدایا تو کمکم کن و تو لیاقتم بده که این چند قطره خونی را که دادم تو همین را هم خودت به من داده ای را نثار کنم . که در روز قیامت لااقل دست خالی حاضر نشوم . ای کسی که صدای مرا می شنوی این قدر دل به دنیا نبند و نگذار این مال و قدرت شهرت با تو کاری کند که روز قیامت روسیاه باشی و وقتی بندگان خاص خدا از آن جایگاه بلند تو را نگاه می کنند تو از آنها جدا باشی و از خجالت هزاران بار بمیر و زنده شوی و تو را ببرند جائی که کثیفترین انسانها هستند . و از خانواده گرامی خود می خواهم که نصیحت این فرزند کوچک خود را همیشه سر لوحه خویش قرار دهند و این که هیچ وقت از یاد خدا غافل نشوند و همه جا به یاد او با شند و دیگر اینکه دنباله رو ولایت فقیه و شهدای گران قدر پشتیبانی بکند در آخر از همه دوستان و خویشان و اقوا م و از خانواده خود حلالیت میطلبم . در ضمن مقداری پول من دارم که در بانک است از خانواده ام می خواهم که خمس و زکات آن را بدهند و هر قدری که زیاد آمد آن را برایم نماز و روزه بخواند یعنی به مدت 3 سال نماز و روزه بخوانند . این وصیت من در روز 21 ماه مبارک رمضان که مصادف با شهادت مولا علی (ع) است می نویسم و می خواهم این را بدانید که من با آگاهی کامل بدون هیچ زور واجبار در این راه قدم گذاشتم . و در ضمن از خانواده خود می خواهم اگر من خودم به کربلا رسیدم و اگر عمری باقی نماند که من مشرف به زیارت حرم امام حسین (ع) شوم از شما می خواهم بعد از آزادی کربلا یک قاب عکس از من به آنجا برونید و بگوئید این نتوانست به کربلا بیاید پس عکسش آورده ایم . " والسلام "