دیدگاه شهید

به روایت از طاهره امید زاده : زمانی که در توانیر معادل سازمانی راه آهن ـ زندگی می کردیم، قطعه زمینی را در یکی از نقاط شهر خریداری کرده بودیم و تصمیم داشتیم تا آن را به واحدهای مسکونی تبدیل کنیم. یادم هست یک روز سید خلیل نزد من آمد و با یک حالت خاصی گفت: مادر عزیز آخر مگر همین جایی که هم اکنون در آن زندگی می کنیم چه ایرادی دارد که می خواهید به جای دیگری بروید آیا به نظر شما دنیا اینقدر با ارزش است که به خاطرش فکر و ذهنمان را مشغول آن کنیم؛ سعی کنیم وقتمان را صرف ساخت و ساز منازل ابدی در بهشت برین کنیم و آن هم به دست نمی آید مگر با ترک زیورآلات و تجملات دنیایی.