وصیت شماره 1 - شهید علی رضا هادی حسین آبادی

به نام خدا یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی با سلام فراوان بر امام زمان و نایب برحقش خمینی کبیر این پیرجماران در هم کوبنده ستمگران رسوا کننده مستکبران یاور و همدم مظلومان قلب تپنده همه مستضعفان و با سلام بر امید و امت امام منتظری نستوه و با سلام به تمامی خدمتگزاران به اسلام و مسلمین و با سلام فراوان به روان پاک خون شهدا راه حق و حقیقت از صدر تاکنون،از غرب تا جنوب از کربلای حسینی تا کشور ایران. با عرض سلام به پدر و مادر عزیزم در مرگم نکنید و اگر هم می خواهید در پنهان که شاید مشت محکمی بردهان یاوه گویان و منافقین باشد و این ارزوی من بوده که این دنیای فانی را ترک کرده و به کاروان شهدا به پیوندم خواسته مهمی که دارم این است که به جان امام دعا کنید زیرا هرچه که داریم از او و خدای او داریم. همچنین دوستان و آشنایان مرا حلال کرده نماز و روزه قضاء را فراموش نکنید اگر بخواهیم واقعا ازاد باشیم باید با دشمنان برزن و درون مقابله کنیم همانطور که امیرمومنان علی(ع) فرمود فلا تکن عبدغیرک فقد جعلک الله حرا – بنده دیگری مباش در حالیکه خدا ترا ازاد افریده و سخنی هم با خواهران بی حجاب آیا شما می خواهد خون این همه هشید را پایمال کرده با امریکا و ایادیش سازش کنید به هرحال مسئولید در قبال خدا مسلما دنیای دیگری خواهد بود و ای پدر و مادر و اقوامم هرگاه دلتان گرفت به یاد خانواده چهار شهیده بیفتید اگر ما بسوی خدا پرنگاشییم از سنگینی گناهان ما است دیگران می روند و به فیض می رسند و اگر ما پرگشاییم از سبکی گناهان است و می دانم که نمی خواهید گناهانم سنگین باشد پس اگر پرگشودم به ارزوی خود رسیده ام و شما هم ناراحت نباشید و بگویید الهی راضیم به رضایت و انا لله و انا الیه راجعون بازگشت همه بسوی خداست و بهتر که در راه خدا شهید بشویم خداحافظ