اطاعت از فرماندهي

یادم می آید در جبهه هنگامی که در پادگان بسر می بردیم از صبح تا غروب آزاد بودیم ولی شب باید به پادگان بر می گشتیم و در آنجا می ماندیم. یک روز من و چندتن از بچه های دیگر که مرخصی گرفته بودیم تا چند لحظه ای کنار هم باشیم. به علی محمد هر چه اصرار کردیم که بعد از چند ماه که حالا همدیگر را دیده ایم می خواهی برگردی ایشان گفتند: " که برای شب مرخصی نگرفته ام و فرمانده ام گفته است که تا شب حتماً برگردی."