آخرین وداع با خانواده

به روایت از عباس علی لنگری : حسینعلی یک شب قبل از شهادتش در بیمارستان تهران بستری بود بندهبه عیادتش رفتم و حدود ده دقیقه با هم درد دل کردیم او ازمن حلالیت طلبید و بمن گفت: صبور باش، همچنین در وصیتنامه اش به من و مادرش سفارش کرده بود که از وی راضی باشم و در نبود او گریه نکنیم، چندروز بعد که برای ملاقات وی به بیمارستان رفتم و او را ندیدم همه افراد از جمله پسر من که او آنجا بستری بود در جبهه شیمیایی شده بودند و به شهادت رسیده بودند. آنگاه شهید را از مشهد تحویل گرفتم و مراسم تشییع آن بزرگوار را انجام دادیم.