لحظه و نحوه ی شهادت

به روایت از ولی الله چراغچی : در حین عملیات والفجر یک برای انجام مأموریتی از ارتفاع 143پایین آمدم تا به آخرین نقطه پای ارتفاع رسیدم . در همان حال که از کنار چندین مجروح و شهید گذر کردم در یک لحظه نیرویی درونی مرا وادار کرد به شهید که در آن هنگام بالای سرش بودم نگاه کنم و او را شناسایی نمایم . آن شهید به سینه بر روی خاکهای پر حرارت و آلوده به خون خوابیده بود . در همان دید اول که چشمم به کفشهای آن شهید افتاد متوجه شدم باید پیکر مسعود گنج آبادی باشد به سرعت خم شدم . _ آه از نهادم بلند شد و برای خودم افسوس خوردم - و او را چرخاندم دستم به خون دست پهلوی شهید که روی لباسهایش جمع شده بود آغشته شد . مشخص بود که مدت زمانی است بدیدار معبودش شتافته - ولی چهره اش نشان می داد که از دیدار معبود خشنود است - و آرامش عظیمی نصیبش شده است . پیکر را رها کرده و برای ادامه مأموریتم به داخل خط رفتم پس از اتمام مأموریت به طرف پیکر شهید گنج آبادی برگشتم و با سرعت برانکاردی تهیه و او را بر روی برنکارد گذاشتم و با کمک برادر فرومندی به داخل ماشین که با آن به خط آمده بودیم گذاشته و با سوار کردن تعداد دیگری از مجروحین و شهدا به سمت تعاون لشکر حرکت کردیم به تعاون که رسیدیم پیکر شهید گنج آبادی از ماشین پایین آوردیم و صورتش را برای آخرین بار بوسیدم و از او خداحافظی کردم بعد برادران تعاون پیکرش را داخل پلاستیکی گذاشتند و مدارکش را هم به سینه اش سنجاق کردم و صورت و بدنش را با گلاب خیس کردم و پلاستیک را بستند و داخل سرد خانه قرار دادند .