دعا و توسل جمعی

به روایت از محمدحسین عجمی : یادم است درماه رمضان جلسه ای داشتیم که پس از تلاوت قرآن دعای جوشن کبیر می خواندیم به علت اینکه دعای جوشن درساعات آخر شب خوانده می شود فردی که دعا را می خواند سعی می کرد سریعتر دعا را تمام کند تا هم بچه ها خسته نشوند و هم جلسه زودتر تمام شود تا اعضای جلسه زودتر به منازل خود بروند .آن شب نیز طبق معمول حاج آقا دعا را سریع می خواند علیرضا با آن که هنوز خیلی جوان بود جلو رفت وجلوی همه به حاج آقا گفت: اینطور که شما دعا می خوانید معصیت می کنید .چرا دعای به این زیبایی را با سرعت می خوانید .چرا اینقدر عجله برای تمام کردن دعا دارید .اگر می خواهید اینگونه دعا بخوانید بهتر است اصلاً نخوانید دعا خواندن به اینگونه که شما می خوانید با عث می شود که نتوانید تمام حروف را کامل ادا کنید و ممکن است معانی دعا عوض شود و آن وقت به جای ثواب خدای نکرده معصیت کرده با شیم . علیرضا با وجود اینکه از سن کمی برخوردار بود ولی به اینگونه مسائل بسیار حساس بود و هر جا که ایرادی می دید از خود واکنش نشان می داد از آن شب به بعد دیگر دعا را سریع نمی خواندند بلکه با متانت و بسیا ر آهسته خوانده می شد .وعلیرضا نیز از این موضوع بسیار شادمان بود .