دیدگاه شهید

به روایت از محمدحسین عجمی : آخرین باری که علیرضا را دیدم مربوط می شود به بعد ار عملیات والفجر 1 . پس از عملیات به همراه آقای عامری برای تلفن زدن به اهواز رفتیم ، دیگر از اهواز به منطقه باز نگشتیم . برگه مرخصی ما را آوردند وار همانجا راهی تهران شدیم درتهران خبر شهادت یکی از دوستانمان به نام آقای صادقی راشنیدیم خیلی در روحیه ما تاثیر گذاشته بود علیرضا گفت : بهتر است هر چه زودتر به کاشمر برویم و ازخانواده آقای صادقی دلجویی بکنیم به پیشنهاد علیرضا عازم کاشمر شدیم و مستقیم به منزل آقای صادقیان رفتیم ، علیرضا با پدرآقای صادقیان خیلی صحبت کرد یادم است حرفهای جالبی بیان می کرد به پدرایشان گفت : حاج آقا آگاه باشید که مقام و ارزش شهادت چقدر بالاست .اگر آقای صادقیان به شهادت رسیده است اول برمی گردد به تربیت صحیح پدرو مادر ، شما باید افتخار کنید که فرزندتان را در راه اسلام از دست داده اید این افتخاریست که نصیب هر کسی نمی شود مطمئن باشید فرزندتان بیشترین لیاقت را برای شهادت داشته است او اکنون زنده است و نزد پروردگارش روزی می گیرد من نیز تحت تاثیر سخنان زیبای علیرضا قرارگرفته بودم اواز روحیه ی بسیاربالایی برخوردار بود و این روحیه را به خانواده شهید صادقیان نیز منتقل کرد خلاصه پس ار ساعتی از منزل آقای صادقیان خارج شدیم و از همدیگر خداحافظی کردیم و من دیگرایشان را ندیدم نا خبر شهادتش را شنیدم.