نوافل و نماز شب

به روایت از منوچهر شیرغابی : در یکی از نیمه شبها بود که متوجه شدیم غلامرضا در رختخوابش نیست و این موضوع ادامه داشت و برای بچه ها سؤال شده بود که او کجا می رود و چه می کند به همین علت در صدد بر آمدم که از کم و کیف مسئله مطلع شوم او را زیر نظر داشتیم تا اینکه نیمه شب فرا رسید آنگاه متوجه شدیم که او از جایش بلند شد و پس از گرفتن وضو از قرار گاه بیرون آمد . به راهش ادامه داد تا اینکه به میان سنگها و کوها رسید ما هم دنبال او بودیم خود را در جایی مخفی کردیم بعد از جند لحظه که مناجات را بر دل کوه تنین انداز گشته بود شنیدیم آن منظره چنان ما را تحت تاثیر قرار داد که بر کویر افتادیم و در آن لحظه گویا کوه و بیابان و هم زمان و آنچه در اطراف بود همه با شهید هم ناله شده بودند .