وصیت شماره 1 - شهید سیدمحمد شمندی

بسم الله الرحمن الرحیم فی هذه الیله وفر هذه الساعه کل جرم اجرمه وکل ذنب (قسمتی از دعای کمیل) برایم در این شب و در این ساعت هر جرمی و هر گناهی را که برهکارانه وگنهکارانه مرتکبش شده ام و هر کار زشتی که پنهان کردمش و هر نادانی که به ان عمل کرده ام خواه ان را پنهان کردم یا اعلان مخفی کردمش یا اشکار و هر بدکاریرا که دستور ثبت کردن ان دادی بگرامی نویسندگان . خدایا اگر گناهی کردم که ضای تو در ان نبود و عمل زشتی انجام داده ام که بندگان تورا ازار داده خدایا به کرام الکاتبین خودت ببخشی. خدایا وقتی مولای متقیان علی (ع)میگوید خدایا با عدل خودت با من رفتار نکن فقط با رحیم و رحمانیت خودت با من رفتار کن من چه گویم از گناهانی که انجام داده ام یا از اذیت هایی که روا داشته ام وافعا در مقابل تو من چقدر ذلیل هستم . و اینک وصیتی چند با شما برادران و خواهرانم : بادرود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و با سلام به امت شهید پرور ایران و با سلام به چشم و چراغان انقلاب که معلولین میباشند و باز با سلام به خانواده های شهداء. کلامی چند با شما مادر عزیزم سخن میگویم : مار عزیزم اکنونکه انقلابمان مظلوم ولی با قدرت پیش میرود و چرخهای خرد کننده ان دلیرانه بر پهنای دشتها میتازد بر تو واجب است که صبر پیشه کنی که صبر پیشه کنندگان از صابرانند . مادرم اگر من نتوانستم برای امامم مقلدی خوب و برای میهنم سربازی سرافراز باشم و برای تو ای شیر زن فرزندی دلاور و همراه با تقوا باشم افسوس میخورم مادرم چه سخت است اذیتهایی که به تو روا داشتم مادرم که معبودم بهشت را زیر پای تو قرار داده است که تو مرا پروراندی برای فجر عظیم و برای رزم و جنگ. مادر قسم به خون پاکت قسم ه ان شب هایی که برایم بی خواب کشیدی تا صبحو خدای خود را مناجات کردی.مادرم قسم یاد میکنم که تادشتهای سراسر خوزستان این جلگه عاسقان شهادت را با خون خود رنگین کنم به شهرم باز نگردم و تا بر سر منزل خود که کربلی حسین است روی به شهرم بر نمی گردانم. مادرم تنها از این خوشحال هستم که برای یک بار هم که شده روی فرمانده خود را دیدم اری اورا شب دیدم اری نوری بود که در این عالم یافت نمیشود و روحی به من داد که دیگر ان روح را نخواهم داشت اری ان روح فرمانده ام بود که در دل شب به سراغ سربازی کوچک ولی مخلص خود امد و هرشب انتظارفرجی و ظهوری دوباره او را دارم نمیدانم چگونه ان شب تاریک را بگویم .اری شب نور انگار بر بالین ملائکه نشسته بودم.مادرم انچه میگویم در خواب نبود ان واقعه روی داد البته این باعث غرور من نمیشود بلکه میخواهم از رحمانیت خدا سخن بگویم . ای مادرم به تو توصیه میکنم حتما برای امام دعا کنید و در دعا ها شرکت کنید و برای مظلومیت امام حسین(ع)گریه کنید.به خانواده های شهداء سرکشی کند و فقط شب های جمعه بر بالین سرم بیایید و دعا کنید. ای مادرم که شاید از پاکی تو و مهربانی تو خلوص تو مرا خدا ببخشد.مادرم به تو توصیه میکنم فرزندانت را طوری بزرگ کن که دعا گوی رهبر و امت باشند و هم دعا گوی تو .دیگر حرفی ندارم. ای به عزت گذرانید همه عمر عزیز تا چه داری چه کردی عملت کو کدام و السلام سید ممد شمندی