وصیت شماره 1 - شهید حسین زارع عاشق آبادی

به نام خدا الذین آمنوا و هاجروا و جاهدوا فی سبیل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله و اولئک هم الفائزون آنانکه ایمان اوردند و از وطن هجرت گزیدند و در راه خدا به مال و جانشان جهاد کردند را نزد خدا مقام بلندی است و انان بالخصوص رستگاران و سعادتمندان دو عالمند با درود بر امام زمان و نایب برحقش خمینی کبیر و با سلام بر شهدای راه حق و عدالت که با خون خود درخت اسلام را ابیاری کردند وصیت نامه خود را اغاز می کنم.اپ امروز وظیفه ماست که حق را یاری کنیم اینقدر باید خون دل بخوریم و اینقدر باید در مقابل دشمنان اسلام خونمان را بریزیم و با خون خود درخت اسلام را آبیاری کنیم که باربر شود و دنیا را فرا گیرد ما نباید در مقابل دین خدا از مال دنیا و از جانمان دریغ کنیم همانطوری که حسین(ع) از همه چیز بخاطر خدا گذشت و حتی از جان خود و فرزندش و همانطوریکه شهدای انقلاب اسلامی ایران از همه چیز گذشتند و به خدای یکتا پیوستند الدنیا سجن المومن و جنه الکافر دنیا زندان مومن است و بهشت کافر –ما باید از این دنیای ذلت ازاد بشویم اخر انسان تا کی دنبال فساد برود و تا کی فکرش را بکار نیندازد ما همانطوری که دین حق را قبول کردیم پس باید با سختیها بسازیم چرا که اسلام برای امتحان مسلمان سخت است و ما باید سختیها را قبو کنیم که خداوند ما را قبول درگاهش کند وای بر کسی که بنشیند و خون این شهیدان که بر زمین می ریزد مرا تماشا کند و راهشان را ادامه ندهند این شهیدان بودند که باچه ارزوهایی که خود چشم از دنیا دوختند و تا دم جان دادن از اسلام یاری کردند و رفتند و این ما هستیم که باید راه انها را ادامه بدهیم حق همیشه پیروز است و باطل نابود است درود خداوند بر کسانی که الصلاه عمود الدین را که همان نماز است با صفهای پرشکوه چه در جمعه ها و چه در جماعات پایه دین را چنین محکم نگه داشته اند و این پایه دین اگر خدای ناکرده ترک شود بر سر خودمان خراب می شود برادران و خوارهان همانطور که تا به حال وحدت را حفظ کرده بودید الان هم بیشتر حفظ کنید که منافق نتواند در بین شما نفوذ کند و شما را به ذلت بکشد اگر یک قدم کج بردارید خیانت بزرگی به خون شهیدان کرده اید پدران و مادران مبادا از رفتن فرزندانتان به جبهه ها جلوگیری کنید مگر اینکه حق با شما باشد و گرنه فردای قیامت جوابی ندارید نزد پروردگار خویش. زینب بخاطر داغ ۷۲ شهید را دید و تحمل کرد مبادا امام را یک لحظه تنها بگذارید که او بود ما را از زیر بار ظلم و ستم و جنایت و نوکر بودن نجات داد در پایان وصیت خود از پدر و مادرم می خواهم که اگر خداوند بزرگ شهادت را نصیبم کرد برایم ناراحت نباشید و گریه تان را به یاد امام حسین بکنید و برای من هرگز . پدر و مادرم من به جبهه نرفتم که بخواهم شما را در غم و اندوه بگذارم بلکه بخاطر خدا بود که من به جبهه رفتم و بلکه بخاطر حفاظت از میهن اسلامی بود لبیک گفتن به ندای حسین زمان و نیز بلکه این یک وظیفه بود پدرم و مادرم برادرانم و خواهرانم ای دوستانم و ای کسانی دیگر اگر از من کاری سر زد که موجب نارانحتی شما شده باشد مرا ببشخید و حلالم کنید خدایا من که روسیاه هستم به روسفیدان درگاهت و به عظمت خودت قسمت می دهم که رهبر ما را خمینی بت شکن را تا انقلاب مهدی نگه دار و مجروحین و معلولین و مریضها را شفا ده و به خانواده های شهدا و مفقودین و اسرا صبر عنایت کن و ریشه منافق را هر چه زودتر بکن