وصیت شماره 1 - شهید عباس علی رحیمی

سلام عليكم همسر عزيزم، اميداورم كه حالت خوب بوده باشد، و هيچگونه ناراحتي نداشته باشي، و زیر پرچم پرافتخار اسلام خوش و خرم بوده باشيد. همسر عزيزم، نور چشم من تو بودي، و از دست تو خيلي خوشحال بودم و راضي. اميدوارم كه بعد از شهادت من هم صبر داشته باشي، تا خدا و من از دستت راضی باشيم. عزيزم دعا كن كه آخرعاقبت همه ما خوب بوده باشد. رضا به رضاي خدا باش، كه هر چه خدا خواست همان است. سعي كن در دل شب بيدار شوي. با خداي مهربان درد دل كن كه هر چه از خدا بخواهي به شما عطا مي‎كند، فرزند عزيز و دلبندم را به خدا و بعد به شما می‎سپارم. چند نصيحت به فرزندم؛ هيچ موقع گناه نكن كه گناه نكردن بهتر است از توبه كردن. هيچ موقع خدا را فراموش نكن، و اسلحه به زمين افتاده مرا بردار و با دشمنان اسلام مبارزه كن. عزيزم براي خاطر خدا كار كن تا روح من شاد شود، و فرزند عزيزم اگر در دنيا شما را نديدم در آخرت ان‎شاالله در بهشت شما را مي‎بينم. از برادرانم یک به یک مي‎خواهم كه در راه خدا کوشش کند و تا آنجايي كه امکان دارد به جبهه بروند، نگويند زن داريم خانه‎مان را چه كنيم، همه اينها كه به جبهه مي‎روند زن و بچه و خانه دارند، به خود بياييد. و مهدي عزيز، برادرم اگر دلت خواست برو و طلبه شو و به اسلام عزيز خدمت كن، البته مرا ببخشيد كه در كارهاي شما دخالت كردم ولي اگر بدانيد من خوبي شما را مي‌خواهم.