شجاعت و شهامت

به روایت از سید ابراهیم حسینی : یکی از همرزمان فرزند شهید سیداسماعیل نحوه ی شهادتش را این گونه برایم نقل کرد : در شب 62/1/25 وقتی اعلام کردند که چه کسانی حاضرند امشب به عملیات بروند؟ شهید نیز جزء آن 90 نفری بود که داوطلبانه برای گرفتن محل سنگرهای قبلی رفتیم زیرا رفقا و اقوام در آنجا جلوی چشمش شهید شده بودند .همرزمش تعریف می کرد که آن شب ما با هم در یک سنگر بودیم و مشغول مبارزه با دشمن که یک مرتبه خمپاره جلوی سنگر ما منفجر شد که هر دو نفرمان ترکش خوردیم. من بیهوش شدم و وقتی به هوش آمدم خود را در تخت بیمارستان دیدم دیگر از اسماعیل خبر نداشتم تا اینکه خبر دادند که ایشان به شهادت رسیده است گویا از آن 90 نفر داوطلب فقط چند نفر زخمی نجات یافتند و از بقیه رزمندگان خبری نیست نه از شهادتشان نه از اسرارتشان. پسر من و 5 نفر دیگر از اقوام نزدیک جنازه هایشان پیدا نشد و مفقود الاثر ماندند که بعدها من برای تحقیق و جستجوی بیشتر همراه برادرزاده ام که پاسدار بود حکم بازرسی ماموریت به منطقه گرفتیم و رفتیم و پس از جستجو فقط ساک و لوازم شخسی شهید را توانستیم پیدا کنیم که بعدها از سایت 5، بعد از گذشت چند روز وسایل را تحویل گرفتیم.