وصیت شماره 1 - شهید عبدالله حسومیان

به نام خدا یا ایها الذین آمنوا استعینوا بالصبر والصلوه ان الله مع الصابرین. با سلام بر مهدی و نائب بر حقش این منجی بشریت و این اسوه مقاومت امام خمینی و با سلام بر مردم شهید پرور و مکتبی و با سلام و درود فراوان بر معلولین و مجروحین جنگ. هم اکنون من می روم امیدوارم که هرگز ناراحت نشوید و روحیه خود را نبازید بلکه باید خوشحال شوید اگر می‌خواهید روح من شاد شود در نماز جماعت و نماز سیاسی مذهبی جمعه شرکت کنید و ؟ تا آنجا که قدرت و توان تان هست برای من گریه نکنید و همیشه امام را دعا کنید که اگر از دستمان برود دیگر یار و یاوری نداریم . از یاران امام پشتیبانی کنید تا پیش خدا اجر داشته باشید همیشه سعی کنید که به یاد خدا و فکرتان و کارتان برای خدا باشد در فکر و و یادتان باشد دلتان و به آن دنیا بنگرید که همیشه در پیش خدا هم سرافرازید و هم در آن دنیا سر افرازید. نگوئید که بچه های مان کشته می شوند و هیچ کس به فکر آنها نیست بلکه تمام شهیدان زنده هستند و در پیش خدا روزی میخورند و باسلام بر پدر و مادرم و با سلام بر تمام دوستان و آشنایان پدر و مادر عزیزم امیدوارم که مرا حلال کنید که من در آن دنیا به شما ؟؟ از محبت هایتان که به من کرده اید ممنونم و امیدوارم خدا اجر به شما دهد از خدا می‌خواهم که به شما صبر عنایت فرماید. پدر جان آن مقدار پولی که داشتم بدهید برایم نماز و روزه بخوانند. پدر جان از تمام دوستان و آشنایان و تمام کسانی که میشناسید به بچه ها بگوئید که برای من حلالیت بطلبند. پدر مرا در اصفهان بخاک بسپارید تا ؟؟؟؟ به خواهرم بگوئید که ؟؟؟ حجاب خود ؟؟؟؟؟؟؟؟؟ و خوشحال باشند که برادرشان در راه خدا کشته شد . به بچه های خواهرم نگوئید که رفته سفر ! بگوئید او در راه خدا برای نجات میهن کشته شد. به مرضیه و مهری و علی بگوئید که از من کتک خوردند حلالم کنند تا بلکه شما در نزد خدا مرا شهید خدا قبول کند و همین سه نفر را نگفتم بلکه تمام کسانی که از من کتک خورده اند حلالم کنند. اگر شد و جا بود مرا در جلو تکیه شهدا بخاک بسپارید. دیگر عرضی ندارم. به مادیات دل نبندید. پدر جان مرا در مسجد حجتیه برای دعا برید هرچند که آنجا کسی مرا نمیشناسد. والسلام. بر مشامم می رسد هر لحظه بوی کربلا بر دلم ترسم بماند آرزوی کربلا. کربلا یا کربلا...