عشق به شهادت 1

یک روز به برادم عباس گفتم:عباس جان نذر کرده‏ام که اگر سالم از جبهه برگشتى ده روز روزه بگیرم با شنیدن این حرفم ناراحت شد و گفت:خواهر جان اصلاً دوست ندارم چنین نذرهایى برایم بکنى مگر نمى‏دانى بزرگترین آرزویم شهادت است وقتى در جبهه دوستانم را مى‏بینم که به شهادت مى‏رسند گریه‏ام مى‏گیرد و از خدا مى‏خواهم شهادت را نصیب من هم کند گفتم خوب راه شهدا را ادامه بده اما شهید نشو گفت شما دعا کن من اسیر نشوم و خداوند شهادت را نصیبم کند.