آمبولانس سوخته

به نقل از شهید: خورشيد آرام آرام راهش را به سمت مغرب کج مي‌کرد. قرار بود شب، مرحلۀ دوم عمليات را شروع کنيم. صبح که از راه رسيد، با اينکه در جاي جاي منطقه دشمن کمين کرده بود، يکي يکي مواضع آن‎ها را تصرف کرديم. پشت تپه‎ها، بين دو نيرو يک جادۀ خاکي بود که چند آمبولانس مجروحان را از آن‌جا عبور مي‌داد. يکي از آمبولانس‌ها که تعدادي زخمي داشت بدون توجه به آتش دشمن به سرعت در حال عبور بود. دشمن آمبولانس را در ديد خود داشت و به يک باره با تمام سلاح‎هایش آتش کرد. آمبولانس توقف کرد؛ اما دشمن آتش خود را قطع نکرد. به ناگاه آمبولانش آتش گرفت و صداي داد و فرياد بود که به گوش مي‌رسيد. ما پشت تپه مستقر بوديم و هيچ کاري از دست‎مان بر نمي‎آمد. چند تن از رزمندگان براي کمک شتافتند؛ اما به شهادت رسيدند. همراه با دود، باد بوي کباب شدن بچه‎ها را هم با خود به سمت‎مان مي‎آورد و اشک بود که از چشم‎مان سرازير مي‎شد. شب با تمام نيروها با يک يورش به دل دشمن تاخته و مواضع را تصرف کرده و روي ارتفاعات مستقر شديم. موقع برگشت به عقب با يکي از برادران کنار آمبولانس سوخته رسيديم و با صحنه‎اي بسيار دردآور روبه‎رو شديم. حدود ده، پانزده نفر روي هم سوخته بودند و اسکلت‎شان کف آمبولانس يا اطراف افتاده بود.