وصیت شماره 1 - شهید محسن تاج الدین

بسم اله الرحمن الرحیم با درود و سلام فراوان خدمت امام حضرت مهدی (عج) ونایب بر حقش امام امت حضرت ایت الله امام خمینی وفقیه عالی مقام و دومین شخصین در جهان امید امام وامت حضرت ایت اله منتظری وکلیه روحانیون در خط رهبر وخدمت گذاران اسلام وسلام ودرود خدمت ایت اله طاهری امام جمعه و نماینده امام در شهر ها این یادگار 4 شهید محراب وکلیه شهیدان و اسرا وخانواده های گرامی انها بخصوص شما خانواده عزیز چون هنوز چندی نیست که برادرم مصطفی شهید شده اجازه به بنده دادید که رهسپار شوم ووصیتنامه خویش را مینویسم شما میدانید که سخن را اگر تمام ابهای دنیا دوات و تمام برگ ها وتمام درختان قلم بشوند نمیتوان نوشت لیکن بنده به خاطر اینکه میخواهم از شما جدا شوم با قلمی شکسته چند تذکر به شما میدهم اول اینکه هرگز از روحانیت متعحد ومبارز جدا نشویم که همچون دوران مشروطه نشود اگر ان بار سید حضرت ایت ا000بدست عوامل ضد روحانی به دار اویخته شودند الغیث اشد من الزما یعنی اینکه غیبت از زنا بدتر است پس ما باید مواظب باشیم غیبت نکنیم به کسی تهمت نزنیم زیرا باید در روز اخرت به یک یک ان پاسخ دهیم پس وای به حال ما اگر غیبت کنیم وتهمت بزنیم مطلب سوم که برای خانواده ام است اینجا است که اگر من لیاقت پیدا کردم و شهید شودم اگر میشود پهلوی برادرم واگر نمیشود نزدیک او خاکم کنید وبرای من سیاه نپوشید بدان شهیدان زنده اند ونزد خدا روزی میخورند پدرم همان مراسم که برای مصطفی گرفتی برای من هم بگیر ولی غذای ساده درست کن دیگر سرتان را درد نیاورم والسلام ضمنا مبلغ 7 تومان به محمد مهدی بدهکار هستم به او بدهید ویک ماه برایم نماز فرا بخوانید