وصیت شماره 1 - شهید منصور بهرامی

به نام خدا ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون پدرجان اگر برادر کوچکم سراغ مرا گرفت به او بگویید به مسافرت رفته و قول هدیه دادن به او ندهید چون ساعتها را و روزها را و شبها را دقیقه شماری میکند به او بگویید به مسافرت الهی رفته . رفته بود راه کربلا را باز کند ناگهان در بین راه بدست دشمنان اسلام شهید شد. رفته بود با امپریالیسم صهیونیسم کمونیسم و غیره بجنگد تا از جنایات دشمنان خدا مطلع شود که به جای توپ بازی نارنجک پرتاب می کنند و مردم بی دفاع و کودکان معصوم ما را به خاک و خون می کشند و بگویید چگونه برادرت کشته شد شرش در خرمشهر پایش در غرب و دستهایش در جنوب و قلبش در کربلا در حرم رهبر حضرت حسین بن علی (ع) بود. بگویید بجای من تو تفنگ بردار و بجای من بجنگ و کوله پشتی مرا به پشت ببند و از قمقمه من آب بنوش و مثل برادرت بجنگ . و باید بدانی وقتی که انسان از دنیا می رود چه انتظاراتی دارد و دنیا به او چه می دهد موقعی که از دنیا می رود پدر و مادر برادران و غیره او را تشییع می کنند و او را به خاک می سپارند او در دنیا چقدر زحمت و زجر کشیده ولی یک کفن بیشتر با خود نمی برد فقط اعمالی که در دنیا انجام داده با خود می برد چه خوب بود اگر ؟ و کیفر او را می دیدند والسلام علیکم و رحمت الله و برکات خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار منتظری نستوه را برای نصر اسلام محافظت بفرما رزمندگان اسلام پیروزشان بگردان .