تدبير نظامي و مديريت

راوی سیدمجید ایافت: در دوره های آموزشی و نیز اردوها، نیروهایی را که از لحاظ توان رزمی، توانایی انجام عملیاتهای ویژه و تاکتیکی نظامی را داشتند، به عنوان چریک انتخاب می کردند. ابراهیم امیرعباسی و آقای وحیدنژاد از مربیانی بودند که برای سازماندهی نیروهای چریک به آنها مسئولیت واگذار می شد. در یک دوره آموزشی، سه مورد رزم شبانه و کار صحرایی در پیش رو داشتیم. قرار بود نیروهای چریک ارتفاعی را تصرف کنند و سپس ما به عنوان نیروی ضد چریک آن ارتفاع را پاکسازی نمائیم. ابراهیم امیرعباسی به همراه چنئ نفر از برادران به عنوان نیروی چریک بالای ارتفاع رفته بودند و ما قصد پاکسازی آن ارتفاع را داشتیم. با چند تن از مربیان و اساتیدف تاکتیک های خاص برای انجام عملیات ضد چریک را مرور کردیم. بالا خره به سمت ارتفاع حرکت کردیم. هنگامی که بالای ارتفاع رسیدم خبری از نیروهای چریک نبود و آن همه زحمتی که متحمل شدیم بی نتیجه ماند. گمان کردیم که آنها به طرف اردوگاه متواری شده اندو به همین دلیل تصمیم گرفتیم آنها را تعقیب نمائیم. از ارتفاع پایین آمدیم و وارد دشت شدیم. هیچ انتظار نداشتیم با آنها برخورد کنیم. ناگهان به سوی ما تیر اندازی شد وما غافلگیر شدیم. البته فشنگ ها از نوع گازی بود ولی به هر حال آن آرایش نظامی قبل ما از هم پاشیده بود و عملا همه ما از بین رفته بودیم. اما باز با توجه به روحیه که داشتیم و نیز نپذیرفتن شکست به دست نیروهای چریک از ناحیه مربیان به طرف آنها حمله کردیم و با اینکه آنها تمام تیر خود را شلیک کرده و کار خود را انجام داده بودند، آنها را خلع سلاح کرده و اسیر نمودیم. ابراهیم به کمک نیروهایش و تاکتیکی که آنجا پیاده کردند، عملا به ما آموزش دادند که نیروی ضد چریک باید همیشه هوشیار و آماده باشد و هیچگاه غافلگیر نشود.