وصیت شماره 1 - شهید احمدرضا منیری

به نام خدا من طلبنی وجدنی و من وجدنی عرفنی و من عرفنی احبنی و من احبنی عشقنی ومن عشقنی عشقته و من عشته قتله و من قتله دینه و انا دینه آنکس که مرا طلب کند می یابد آنکس که مرا یافت می شناسد آنکس که مرا شناخت دوستم می دارم و آنکس که دوستم داشت به من عشق می ورزد و آنکس که به من عشق می ورید من نیز به او عشق می ورزم آنکس که من به او عشق ورزیدم می کشم او را و آنکس که من بکشم او را خونبهایش بر من واجب است پس من خودم خونبهایش هستم و اینکه تو ای خدا گفتی اولین قطره خون شهید که بر زمین می ریزد گناهان او را می بخشی پس مرا به فیض شهادت برسان خواهش دیگر من بنده ذلیل از تو ای خدا اینست که امام امت را طول عمر تا ظهور حضرت مهدی عنایت بفرمایی. و تو مادرم باید افتخار کنی که خدا جان فرزندت را که گناهکاری بیش نبود گرفت و شهادت را نصیبش کرد و از تو مادرم می خواهم که حلالم کنی چون من جز اذیت و ازار چیزی دیگری نداشتم مادر می دانم که مرگ اولاد بر این قسمت است ولی مادر جان چاره ای نیست باید دین اسلام را یاری کرد می دانم که چه زجرهایی برایم کشیدی تا به این سن مرا رساندی می دانم که ارزو داشتی دامادیم را ببنی ولی مادر باید بدانی که من هم با معشوق خودم خدا پیمان بستم و از خدا خواستم که من گناهکار را به شهادت برساند مادر از تو می خواهم که همانطور که ما حسین وار نبرد با کفار شدیم و حسین گونه به شهادت رسیدیم تو هم زینب گونه عمل کن و با صبر و استقامت دنبال رهبر کبیر انقلاب این حسین زمان بروید مادرم و برادرانم و خواهرانم بدانید که واقعا در راه خدا قدم برداشتن چه صفایی دارد و از شما خانواده ام می خواهم که موقعی که خبر شهادت من را به شما می دهند فکر کنید که خبر دامادیم را به شما داده اند و موقعی که جنازه ام را در غسال خانه می برند فکر کنید که در خانه عروس رفته ام و موقعی که جنازه ام را تشییع می کنند فکر کنید که دارم به طرف حنجله می روم و موقعی که در قبر می گذارند فکر کنید که در حنجله ام رفته ام و راستی هم همینطور است پس از شما می خواهم که در موقع تشییع جنازه ام لباس نو بپوشید و خوشحال باشید من می خواهم مکه تا اخرین قطره خون از رهبر و مملکت حمایت کنید که راه رستگاری همین است و نماز جمعه ها را هرچه باشکوهتر برپا دارید و نمازهایتان را به جماعت بخوانید و دعای کمیل و توسل و زیارت عاشورا و نماز شب را هرچه باشکوهتر برپا کنید از برادرانم و دیگر دوستانم می خواهم که راه شهدا و راه حقیقت را ادامه دهید تا ایرانی اسلامی و مستقل برای نسل اینده به جا گذارند ودر پایان از تمامی انها که بر گردن من حق دارند حلالیت می طلبم و اخرین خاسته ام این است چون علاقه زیادی داشتم که قبر امام حسین را زیارت کنم و قسمتم نشد وقتی که راه کربلا باز شد یک عدد عکس مرا به حرم ان حضرت نصب کند.و چون در جوانی انسان می توانند کاری برای مملکت بکند در پایان از خدای خود طلب مغفرت می کنم و می گویم الهی ان کان فتح الذنب من عندی فلیحسن العفو من عندک – خدایا من اگر گناه از من زشت است عفو از تو زیباست والسلام علیکم و رحمت الله و برکات