وصیت شماره 1 - شهید محمدباقر مقاره عابد

" بسم الله الرحمن الرحیم " خدایا تو می دانی که به خاطر تو هجرت کردم چون ندای هل من ناصر ینصرنی حسین زمان را شنیدم احساس کردم که دین اسلام در خطر است لذا با جان دل حاضر شدم جان خودم را فدای تو کنم تا دین اسلام حفظ شود خدایا از تو می خواهم قدمهای مرا استوار تر کنی و ثابت قدم و از تو می خواهم که گناهان من را ببخشی وصیت اول من به پدر و مادرم است به تو ای مادرم که با خشنودی راضی شدی که من به جبهه بروم از تو می خواهم که بسیار صبور و مقاوم باشی و در مرگ من گریه نکنی چون امانتی را که خداوند به تو داده است حال هم از تو میز گیرد و تو باید در امر خدا مطیع باشی ای مادر بدان که شیون و زاری نشانه ضعف ایمان است و ای پدرم دلخوشی من به تو و مادرم است از تو می خواهم که چون گذشته به جلسه دعای ندبه و هر جلسه دعای ندبه و هر جلسه دعای دیگر بروی و مرا حلال کنی وصیت دیگر من به برادرانم است در هر موقعیتی که هستی عبادت خدا را فراموش نکن و هر جا دعای کمیل برقبرار بود شرکت کن این دعا ها خیلی اثر داردد وصیت دیگر من به دوستان و خویشاوندان که با آنها سلام داشتم از همه می خواهم که مرا حلال کنند و اگر خطا یا لغزشی از من مشاهده کردند در گذرند در خط اسلام و در فکر خالص کردن خویش باشند که این دنیا ارزش ندارد از خداوند متعال می خواهم که مرگ من و همه را در شهادت در راه خدا قرار دهد . " والسلام "