وصیت شماره 2 - شهید خلیل معتمدی

بسمه تعالى ولا تحسبن الذين قتلوافى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون : هرگز گمان مبريد آنان كه درراه خدا كشته مى شوند مردگانند بلكه زنده اند ونزد پروردگارشان روزى ميخورند . (پس از درود به رهبر ) اينجانب بنا به وظيفه شرعى كه دارم در كما ل سلامت وصحت عقل اين وصيت نامه را تنظيم مى نمايم ،در آغاز وصيتى چند به ملت قهرمان وطن اسلام خودم : تمام خواهران وبرادران اطاعت از فرامين رهبر انقلاب اسلامى را واجب شرعى دانسته ودوستان اورا دوست خود ودشمنان اورا دشمن خود بدانند زيرا دوستان اودوست اسلام ودشمنان او دشمن اسلام هستند . قدر اين موهبت الهى (انقلاب اسلامى )واين رهبر پر توان وحسين زمان اين جمهورى اسلامى كه ثمره تلاش وجان فشانى‌بهترين فرزندان اسلام است بدانند . حركتهاى انحرافى دشمنان داخلى وخارجى را با قوت در هم كوبند چرا كه حركت آنها بسيار ضعيف است ما بايد خون وخونها بدهيم تا بتوانيم حقانيت اسلام را ثابت كنيم.(واينك چند وصيت به بچه ها ى محله خودم ). به جاى ايستادن كنار درب مسجد به داخل مسجد برويد باشد كه مورد رحمت خدا قرار گيريد وبه جاى مقابله با انقلاب سعى كنيد در خط انقلاب قرار گيريد تا توشه اى براى آخرت برگيريد . (حال وصيتى چند براى خواهرانم ومادرم ) مبادا برشهادتم بگر ئيد چون دشمن شاد مى شود بدانيد كه انشا ء الله من در جوار رحمت حق جان خواهم گرفت اگر خواستيد گريه كنيد خواهرانم فرزندانتان را زينب وار بار بياوريد وخود نيز پيام خون مرا به اعماق اعصار فرياد كنيد هر موقع بياد من افتاديد يرايم قرآن بخوانيد شايد خداوند با فضل خودش با من رفتار كند نه با عدلش . به پدرم بگوئيد شكر گذار خدا باشد كه چون ابراهيم اسماعيل را ميخواست قربانى كند و خداوند قربانى او را ( پدرم ) در راه اسلام قبول كرد . به برادرانم بگوئيد خوشحال باشند زيرا برادرشان در راهى گام برداشت كه مولايم على (ع ) و فرزندانش در آن راه گام برداشتند . تابوت مرا برجاى بلند نهيد تا باد بوى آنرا بر وطن برد . چشمان مرا باز گذاريد تا دشمنان اسلام بدانند با چشم باز در اين راه قدم گذاردم . دستانم را از تابوت بيرون نهيد تا همه بدانند با دست باز در اين راه رفته ام از پوستم كاغذ و از خونم جوهر و از استخوانم قلم بسازيد و بنويسيد در جوانى ؟؟؟ (حسين ) شهيد شدم و به شهادت رسيدم . ( بر مزارم لاله بكاريد تا خونم آبياريش كند )