خواب و روياي ديگران درمورد شهيد

راوی غلامعلی محمد آبادی : من هروز برای نماز صبح به مسجد محله می رفتم و همیشه زودتر از بقیه در مسجد حاضر می شدم . یک روز صبح که در مسجد مشغول خواندن نماز بودم بهد از اتمام نماز نشسته بودم و ذکر می گفتم که عده ای با لباسهای سفید به صورت صف از جلوی من رد شدند . آخر صف علیرضا را دیدم که با چهره ای روشن و خندان به من نگاه می کرد . من محو تماشای آنها بودم و هنگامیکه به خود آمدم :هیچ کس را در مسجد ندیدم بعد بی اختیار شروع به گریه کردم .