مبارزه با ضد انقلاب و منافقین

به روایت از عباس علی لعل قادری : به خاطر دارم شب بیست و یکم ماه مبارک رمضان بود که من به همراه حسینعلی برای خواندن دعا به مسجد محل رفتیم که خبر دادند منافقین کور دل را هیچ جای شهر راهشان ندادند و آنها به حسینیه صادقیان آمده اند و مجلس سخنرانی به راه انداخته اند . که من و برادرم حسینعلی به همراه چند نفر از بچه های محل سوار یک وسیله ماشین کمپرسی شدیم و به طرف حسینیه صادقیان حرکت کردیم . وقتی آنجا رسیدیم جلو حسینیه فرمانده ی وقت شهربانی و مامورین راه را بر ما بستند که ما مدعی شدیم که باید برویم که با رویا رویی آنها و درگیری مواجه شدیم . نماینده منافقین آمد و به ما گفت : شما بچه هایتان را کنار بزنید، تا ما حسینیه را ترک کنیم و ما گفتیم : این طور نمی شود. شما از یک درب شروع به بیرون رفتن کنید تا ما از درب دیگر وارد شویم . به هر طریقی بود ، ما وارد حسینیه شدیم که جلوی درب ساختمان اصلی حسینیه با عده ای از منافقین رو به رو شدیم که با درگیری که بین ما و منافقین روی داد آنها متواری شدند و عقب نشینی کردند که در آن میان برادرم حسینعلی از خود شجاعت و شهامت خاصی نشان داد و با مخالفین برخورد کرد که من و ایشان خیلی خوش حال شدیم .