عشق شهادت

راوی هما دهگاهیان: وقتی خدمت سربازی اش تمام شد به خانه برگشت و برای او مهمانی گرفتیم. همه فامیل دور هم جمع بودند و به او می گفتند سربازی ات تمام شد و نجات پیدا کردی، چون با اینکه زخمی شده ای ولی خدا به تو رحم کرده که زنده مانده ای. ولی او گفت: آرزوی من شهادت است و تا به آن نرسم دست بردار نیستم. هر وقت که در روستا با بلند گو اعلام می کردند فلانی شهید شده بعد از اندکی افسوس می خورد و می گفت: خدا به او شانس بزرگی داده که در راه حق شهید شده، کاش من هم به این مقام برسم.