وصیت شماره 1 - شهید حسین کریمی

بسم الله الرحمن الرحیم قبل از سلام به پدر و مادر و اقوام چند جمله ای برای شما می نویسم ما روز ی که از تکه شهدا بیرون رفتیم شب ان روز ساعت ۱۲ برای کردستان حرکت کردیم تا به سسندج رسیدیم دو روز در سسندج به سر بردیم بعد از دو روز حرکت کردیم برای بانه ولی جاده بانه امنیت نداشت ۲ روز هم در سقر بودیم که با یک ستون اماده شدیم و به سلامت رسیدیم و تا الان که جمعه ۲۴/۷/۶۰ هست پست نداشتیم و از شنبه شروع کردیم و در ۲۴ ساعت ۸ ساعت پست می دهیم ما در شهر بانه از شهر اصفهان برایمان بهتر است چون نماز را به وقت انجام می دهیم و کار را هم به وقت انجام می دهیم از نظر غذا خیلی خوب است چون روزی نیست که از پشت جبهه غذا و میوه به جبهه ها نفرستند این شهر به مزرعه عراق نزدیک هست ولی با عراق درگیری ندارد و انشالله به یاری خدا که پیروز می شویم راه برای ما نزدیکتر است برای زیارت حضرت علی ع و چند امام دیگر زیاد وقت شما را می گیرد و به یاری خدا این ۳ ماه را در شهر بانه برای رضای خدا خدمت می کنم و چون ما اینجا زندگی را می فهمیم خیلی دلم می خواهد که زیادتر بمانم و هیچ کس نگران من نباشد به خصوص پدر و مادر عزیزم که زیاد برای من زحمت کشیدند و زحمت شما پدران و مادران است که بچه هایتان دراین شهرهای دور افتاده برای ادامه خون شهیدان و زنده نگهداشتن اسلام این وظیفه بسیار کوچک را انجام می دهند و می دهیم دیگر من در این نامه چیز به خصوصی ندارم به جز سلام به پدر ومادرم سلام می رسانم به برادر حیدر و زنش و حسن و مریم سلام می رسانم به برادر احمد و خانواده سلام می رسانم به اقا رضا و خواهرم صدیقه و عفت و مهری و ملیحه و ناصر سلام می رسانم به محمدعلی و خواهرم بتول و بچه ها فریبا و فرهاد و زهرا سلام می رسانم دیگر به عمو و پسر عموها سلام می رسانم و دوستان و همسایه ها سلام می رسانم و به دیگران از قول من سلام برسانید دیگر حرفی ندارم .