وصیت شماره 1 - شهید حسن علی کریمی

سم رب الشهدا والصالحين «من طلبنى وجدنى و من وجدنى عرفنى و من عرفنى احبنى و من احبنى عشقنى و من عشقته قتلته و من قتلته فعلى ديته و من على ديته فانا ديته». هركس كه مرا طلب كند خواهد يافت و هركس كه مرا بيابد خواهد شناخت و هركس كه مرا بشناسد عاشقم خواهد شد و هركس كه عاشقم شود عاشقش خواهم شد و هركس كه عاشقش كردم او را خواهم كشت و هركس را كه بكشم ديه او برگردن من خواهد بود و هركس كه ديه‌اش برگردن من باشد ديه‌اش را خواهم پرداخت. پس از ستايش خداوند سبحان و درود بر رسول اكرم و ائمه اطهار بالاخص حضرت مهدى عج و نايب برحقش امام خمينى رهبر كبيرانقلاب اسلامى ايران وملت شهيد پرور ايران و با سلام بر پدر و مادر و خواهر و برادرانم و تمامى دوستان و آشنايان، من حسنعلى كريمى فرزند عباس بر اساس رسالت و مسئوليتى كه حس نموده بودم در راه الله و براى پاسدارى و حراست از انقلاب كبيراسلامى كه خونبهاى صدها هزار كشته و زخمى است در جنوب كشور آمدم و به جنگ عليه ضد خدا پرداختم، من گام نهادن در اين مسير خدايى را يك فريضه مى‌دانم و در اين راه اگر دشمن را شكست دهيم پيروزيم و اگر به ظاهر شكست بخوريم و كشته شويم پيروزيم .به هر حال اين مايه شكر پروردگار و افتخار براى من و شماست كه در اين راه به درجه مى رسم، به جايى مى‌روم كه ملكوتش ناظر آنجا كه بهشتش نامند . زندگى ذلت بار را هيچ وقت قبول نخواهم كرد . مرگ سرخ شهادت را بر آن ترجيح مى‌دهم، همانطور كه قلبم آگاه است به آرزوى خودم خواهم رسيد. هيهات كه 17 سال از عمرم گذشت و هنوز اندرخم يك كوچه ام زيراكه از نعمت هايى كه پروردگار به من داده سپاسگزارى نكرده ام و شرمنده ام و بيشتر از همه از نعمت بزرگ خداوند ناسپاسى كردم كه امام و رهبر و مرجع تقليد ما روح خدا، خمينى بت شكن باشد توفيق نيافتم آن طور كه بايد در گفتارش تفكر و توفيق نيافتم كه بيشتر بشناسمش. افسوس و صد افسوس كه با او هم عصر بودم ولى از ولايتش بهره نجستم و به فرامينش نينديشيدم . پدر عزيزم درود خدا بر تو باد كه با امضا نمودن رضايت نامه براى من در حقيقت شهادت نامه مرا امضا كردى مادرم كوه باش و چون كوه استقامت كن ،لحظه‌اى از نام و ياد خدا غافل مباش، در راه دين بكوش كه هر چه بكوشى باز كم است، قامتت را بلند گير و نداى «الله اكبر و خمينى رهبر» سر ده و فرياد شهيدان راه خدا را به مردم برسان كه همانا فرياد ما پيروى كردن از خدا و قرآن خمينى است . پدر، مادر، خواهر و برادران امكان دارد اتفاقى واقع شود كه جنازه من به دست شما نرسد، آن گاه به ياد شهيدان كربلا بيفتيد و ناراحتى به خود راه ندهيدو هر وقت دلتان گرفت به گلزار شهدا برويد و به مزار اين همه شهيد بنگريد آن وقت درد خود را فراموش خواهيد كرد. در پايان از همگى مى‌خواهم كه در هر حال پيرو ولايت فقيه بوده و هميشه روحانيت را سرمشق خود قرار دهيد و به كفار و مناففين و با آمريكا و شوروى و ديگر قدرتهاى شيطانى با تمام قوا بجنگيد و انتقام خون شهيدان را از آنها بگيريد و در نمازهايتان امام را دعا كنيد و همچنين از همه مى‌خواهم كه مرا حلال كنند و از دوستان و آشنايان و همه كس بخواهيد كه مرا حلال كنند.