وصیت شماره 1 - شهید علی رضا کامیابی امینه

بسمه‌تعالى «ولا تحسن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون » وگمان مبر به كسانى كه در راه خدا كشته شده اند مردگانند بلكه زندگانند ونزد پروردگارشان روزى مى خورند . با درود به امام قائم حضرت مهدى عجل الله تعالى فرجه الشريف و درود بر نائب او امام خمينى و درود به تمامى رهروان راه الله ودرود به ملت ايران و با درود به پدرو مادر گراميم كه عمر خود را صرف تربيت من كرده و من را تا اين اندازه رساند و اميد زندگيشان بودم و مى خواستم كه درآينده خدمتى به شما بكنم وشما را سرافراز كنم اما اين را به شما قول مى دهم كه من هدفى مشخص دارم وآنهم سبيل الله است وچه سرفرازى بالاتر از اين كه انسان در راه خدا شهيد شود و اين بالاترين مقام است كه على (ع) به آن افتخارمى كند كه درحين نماز ضربت مى خورد و مى فرمايد «فزت و رب الكعبه » به خدا قسم رستگار شدم و من هم به پيروى از حضرتش اين افتخارخود و شما مى دانم . و درود به همه خويشان و دوستان و اگر در حق آنها كوتاهى كردم يا بدى كردم مرا ببخشند و از خدا برايم طلب مغفرت نمايند . من بعنوان سربازى كه هدفش پيمودن راه حق و حقيقت است با آگاهى به جبهه رفته و درراه حق با كافران بعثى مى جنگم وچنان با آنها مبارزه خواهم كرد كه حسين كردچرا كه من ياور حسينم كه به عشق كربلا و حسين به جبهه آمده و اميدوارم كه خدا ما را هدايت كند چرا كه « ان جاهدوا فينا لنهدينم سبلنا » اگر در راه ما به جهاد برخاستيد ما راه خودمان را به شما نشان خواهيم داد وما مى خواهيم پيروان اين آيه وآيه بالا باشيم و مشمول آن قرار گيريد كه نزد پروردگارشان زنده اند و روزى مى برند «ومن الله التوفيق »