وصیت شماره 1 - شهید بهرام قنبری حسن آبادی

«بسم الله‌الرحمن الرحيم » «الذين استضعفو فى‌الارض و نجعلهم الائمة نجعلهم الوارثين خدايا تو ميدانى كه اين بنده گناهكار توست كه با تو راز و نياز مى‌كند. خدايا تو خود مى‌دانى كه گناهان بى‌شمارى را شامل شده‌ام و به آن‌آلوده گشته‌ام خدايا تو خود ميدانى كه ديگر از كارهايم قدم به قدم ترسيده و دست برداشته‌ام اما هنوز هواى نفس من سركشى داشت كه براى تو قدم به خدمت مقدس سربازى گذاشتم . خدايا محيط مرا تحت تأثير خود قرار داده بود ولى تا توانستم خود را بطرف تو سوق تو خود مى‌دانى ك آرزوى شهادت داشتم از اين هم مى‌توانستم هواى نفس خود را سركوب كنم ولى سستى كردم اينك مى‌دانم كه خداوند بخشنده است و توبه پذير خدايا بتمامى مقربان درگاهت قسمت مى‌دهم كه تمامى مردم بخصوص جوانها را در مبارزه با دشمنان جسم و روحشان يارى خدايا گمراه بودم در راه انقلاب انقلاب اسلامى در ايران ؟؟؟ يارى چندانى نكردم اكنون كه پى به گناه خود برده‌ام مى‌روم تا راه تو خود را فدا كنم خدايا از گناهان و به تو اميد خدايا مرا به رهبر انقلاب اسلامى عطا بفرما اسلام ومسلمين را پيروز بگردان. همانطور كه قول داده‌اى مستضعفين را بر زمين و حاكم بگردان خدايا از گناهان بندگان پشيمانت نيز درگذر. «والسلام » 27 رمضان 1402 برابر 28/4/1361