عشق شهادت

به روایت از خدیجه شوری : به یاد دارم زمانی که فرزندم محمدرضا خواست به جبهه برود بیست نفر از دوستانش را راضی کرده بود که با همدیگربه جبهه بروند. زمانیکه ماشین برای انتقال اینها به جبهه آمده بود و همة دوستانش کمی ناراحت و استرس داشتند اما ایشان با روحیه‌‌ی شاد و خندان سوار ماشین شد که همه می‌گفتند فرزندم دیگر بر نمی‌گردد بدلیل اینکه روحیه‌‌ی بسیاری شاد و خندانی دارد و بسیار عاشق شهادت و عاشق امام هست. و بعد رفتند و حدود یک ماه و چند روز بعد خبر شهادتش را آوردند.