دستگیری از ضعیفان

به روایت از ثریا شم آبادی : به خاطر دارم تازه با علی ازدواج کرده بودم و اول خانه داریمان بود که بچه نداشتیم یک روز ایشان به من گفت : یک پسر بچه ای است که هیچ کس ندارد اگر موافقی او را پیش خودمان بیاوریم و همین جا کنار ما قالی بافی کند و هر چه ما می خوریم به او هم بدهیم ثواب دارد من هم قبول کردم و ایشان هم آن پسر بچه را آورد و دو ماه در خانه ما بود و قالی بافی می کرد و علی هم مزد هر دو ماهش را داد تا اینکه از خانه ما رفت .