توشه‌ای برای آخرت

به نقل از خواهرشهید: گاهی در اوقات فراقتش نزد من می‌آمد و در بافتن قالی کمکم می‌کرد. کار قالی که تمام می‌شد، دستمزدش را می‌دادم. وقتی پیگیر می‌شدم تا بدانم با پولی که گرفته چه کار انجام داده، متوجه می‌شدم پولش را به کسانی که نیاز داشته‌اند، داده است. اجازه نمی‌داد پدر و مادرم از این موضوع مطلّع شوند. اصلاً اهل تجملات و جمع‌آوری مال دنیا نبود و فکر و ذکرش انباشته کردن توشه‌ای برای آخرت بود.