محبت و مهربانی

به روایت از مملکت لعل جوهری : برادرم یکسال از من کوچکتر است. من زمانیکه16ساله بودم روزی از پدرم خواستم تا برایم گوشواره بخرد. پدرم گفت: پول ندارم و من باراحت شدم و در گوشه ای از اتاق نشستم که برادرم از راه رسید و وقتی مرا با چهره ای غمگین دید، گفت: خواهرم چه شده است؟ گفتم: گوشواره می خواهم ولی بابا پولی ندارد تا برایم بخرد. برادرم به علت اینکه به من علاقه داشت، دست در گردن من انداخت وگفت: ناراحت نباش خودم کار می کنم و برایت گوشواره می خرم. حدودا" ده روز سر کار رفت. سپس تمام دستمزد خود را جمع کرد و برای من که تنها خواهرش بودم یک جفت گوشواره خرید و به خانه آورد که من از دیدن آنها خیلی خوشحال شدم و صورت اورا بوسیدم و گفتم الهی خواهر فدایت شود که تو با دستهای ظریف و کوچکت کار کردی و برایم گوشواره خریدی... .