امانت داری

به روایت از مهدی بهرامیه : زمانی که پدرم در گمرک تهران کار می کرد به عنوان کارمند گمرک یعنی برای یک بنده خدایی کار می کرد که این بنده خدا ارمنی بود . ایشان مقداری پول کنار پدرم امانت گذاشته که در کار فرش و اینها باشد . یعنی برای ایشان فرش خرید و فروش کنند . دایی ام در این مورد برایم تعریف کرد و گفت: یکسری به پدرت گفتم : این پول که دست شما ست صاحبش که مسلمان نیست . این پول را شما به حساب یکی از مراجع بریزید که در راه اسلام خرج شود . پدرم به دایی ام می گوید : امکان دارد این پول را ما به حساب مراجع بریزیم و یک گوشه از مشکلات مسلمانها حل شود . ولی لطمه ای که از آن طرف به اسلام می خورد خیلی بیشتر است چون از تمام مسلمانها سلب اعتماد می شود و می گویند : اینهایی که خودشان را مسلمان می دانند امانتدار مال مردم نیستند .