وصیت شماره 2 - شهید عباس مطلبی فشارکی

" بسم الله الرحمن الرحیم " لا تحسبن الذ ین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا ء عند ربهم یرزقون . گمان مبرید که در راه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه زنده اند و در دنیای دیگری روزی می خورند . با سلام بر امام زمان (عج) و با درود بر رهبر کبیر انقلاب امام خمینی آن پیرمرد هشتاد ساله ای که تمام عمر خود را در زندان گذ راند آری امام کاری بس عظیم کرد و او با عث شد من از لاک خود بیرون بیایم و دور و برم را بنگرم و خدا را شکر می کنم که کمی مهلتم داد تا اسلام واقعی را بشناسم . پدر و مادر عزیزم مرا می بخشید که شما مرا تا 17 سال بزرگ کردید و از شما جدا شده ام به خدا قسم اگر وظیفه من نبود نمی رفتم ولی وظیفه من بود و من را یک جان خدا داده و همه جان را هر وقت که خواست از من می گیرد و شما نبا ید برای من گریه کنیدو باید خوشحال با شید . انگار که در شب عروسی من است و به برادرانم بگویید این راه را که من رفتم شما راه مرا بروید که راه الله است و جای مرا بگیرند خداحافظ راه امام را بپیمایید و از امام جدا نشوید و امام را تنها نگذارید که از اسلام جدا شده ا ید " والسلام"