نمونه بارز و مصداق کامل «آتش به اختیار»

شهید دیالمه جوان اندیشمند انقلابی بود که به حق می‌توان او را نمونه و مصداق کامل «آتش به اختیار» دانست؛ کسی که در قبال جامعه و مردم خودش احساس مسئولیت می‌کرد و برای این احساس مسئولیت، اهل مطالعه و دانستن، مباحثه و مناظره، فعالیت و کار یدی بود. دیالمه از آن دسته انقلابی‌های مکتبی بود نه انقلابی‌های سیاسی؛ به مسائل سیاسی هم می‌پرداخت، اما آن را ذیل مباحث فرهنگی و تحقق عقاید و باورهای اسلامی می‌دانست. همّ و غم او بیشتر تبیین صحیح مکتب اهل‌بیت(ع) بود که تنها راه نجات مردم مسلمان ایران و کشورهای اسلامی و استعمارزده را پاییندی به مکتب انسان‌ساز اسلام می‌دانست. عدول از این مکتب، تقلیل و آغشته شدنش به ایدئولوژی‌ها و مرام‌های دیگر را تاب نمی‌آورد و سفت و سخت مقابل انحرافات و التقاط فکری و عقیدتی دیگران می‌ایستاد. شخصیت‌پرستی را نمی‌پسندید و همین روحیه‌اش باعث شد که در اوج معروفیت شخصیت‌ها و گروه‌های مختلف به نقد و بررسی افکار و اندیشه‌ها و رویکردهایشان بپردازد که البته، این روحیه کار هر کسی نبود و فضای جامعه انقلابی و پرشور، آمادگی‌اش را نداشت. دکتر سعید جلیلی که در نوجوانی در جلسات شهید دیالمه شرکت می‌کرده، می‌گوید: «هر هفته بعد از ظهر پنج‌شنبه به سخنرانی‌هایش می‌رفتم. احساس می‌کردم آن‌ها بر پایه اندیشه ناب امام و اسلام است. او به خوبی همه جریاناتی که از خط امام فاصله گرفته بودند، نقد می‌کرد و هیچ زاویه‌ای را از این خط تحمل نمی‌کرد و در بیان، شجاعت خوبی داشت.»