مخاطب‌شناسی و وقت گذاشتن برای مخاطبان

نکته ویژه در زندگی و فعالیت‌های کوتاه‌مدت اما پُربار شهید دیالمه، مخاطب‌شناسی و وقت گذاشتن برای مخاطبان است. او که در دانشگاه در حال تحصیل بود و ظرفیت‌های دانشگاه‌ها و دانشجویان را در ایجاد تحول در جامعه می‌دانست، عمده وقت خود را صرف جوانان و دانشجویان کرد؛ گویی احساس می‌کرد برخی دانشجویان و بعضی دانشگاه‌ها یتیم و بی‌سرپرست مانده‌اند و از این جهت، به راحتی جذب شعارها، گروهک‌ها و شخصیت‌ها می‌شوند. او آرمان‌ها، نیازها و روحیات جوانان و دانشجویان را به خوبی می‌شناخت و بیشترین وقت خویش را برای چنین مخاطبی می‌گذاشت. توده مردم با وجود روحانیون سرشناس و انقلابی در مشهد مانند حجت‌الاسلام هاشمی‌نژاد، آیت‌الله خامنه‌ای، حجت‌الاسلام واعظ طبسی، آیت‌الله خزعلی و... در جریان فعالیت‌های انقلابی و اندیشه‌های امام خمینی بودند، ولی دانشجویان احساس نیاز بیشتری داشتند تا با کسانی مواجه شوند که زبان و نیاز آن‌ها را بداند و هم انقلابی سخن بگوید و هم نگاهش انحرافات فکری و عقیدتی کمتری داشته باشد و مثل مباحث دکتر شریعتی، کمتر مورد اعتراض جامعه متدینین و روحانیون قرار بگیرد و مهمتر از همه، برای آنان وقت بگذارد، حرفها و نظراتشان را بشنود و آنها را تحلیل، تکمیل یا تصحیح کند. آن زمان امثال آیت‌الله خامنه‌ای، افرادی که بتوانند با دانشجویان به ویژه دانشجویان مشهدی ارتباط بگیرند، نبودند یا جامعیت ایشان را نداشتند و از سویی جلسات تهران و تبعید و حساسیت‌های ویژه ساواک به ایشان و مراجعه کنندگان، مانع دسترسی همه دانشجویان مشتاق مشهدی به ایشان می‌شد و شهید دیالمه تلاش داشت این خلأ را پر کند. دیالمه با درک این نیاز جوانان و دانشجویان، برایشان وقت می‌گذاشت و بدون اینکه خود را برتر و بالاتر از آنها بداند، همراه و همگام با آنها سلوک می‌کرد