بدون عنوان

وقتی خبر شهادت مهدی را شنیدم بسیار ناراحت شدم همراه یکی از بچه های جهاد به بیمارستان رفتیم تا جنازه آقای حشمتی را ببینیم داخل سردخانه بیمارستان شدیم و کشویی که مهدی در آن بود را بیرون کشیدم تا چشمم به جنازه مهدی افتاد محو تماشای صورت نورانی اش شدم ناخود آگاه پیشانی اش را بوسیدم سپس از نحوه شهادتش پرسیدم یکی از بچه های جبهه نیز آنجا بود گفت مهدی مورد اصابت تیر سمینوف قرار گرفته است. نگاهی دیگر به جنازه مهدی انداختم گلوی مهدی کاملاً بریده شده بود و البته بوسیله همان تیری که به ایشان اصابت کرده بود استخوان گردن هیچ آسیبی ندیده بود.یا حداقل من هیچ آسیب ظاهری ندیدم. مانند شهدای کربلا گردنش بریده شده بود. شیوه شهادت مهدی برایم جالب بود که خداوند چگونه بهترین (پاداش) فرد را به او هدیه کرده بود و او را بالاخره به تنها آرزویش شهادت رساند.