عشق شهادت

راوی نوروز علی نورانی: به خاطر دارم عبدا... در آخرین روزهای قبل از شهادتش دائماً به دوستان و همرزمانش که شهید شده بودند فکر می کرد و به حال آنها غبطه می خورد و می گفت : خوش به حال شهدا که با تقدیم جانشان امتحان خود را پس دادند و در آخرت از سوال و جواب آزادند و مدام در حسرت آن ها بود و فقط به شهادت فکر می کرد و چند روز بعد به آرزوی دیرینه اش رسید و به فیض عظیم شهادت نائل آمد.