ابتکار و طرحهاي نظامي

ابتدای جنگ بود و اعلام کردند که جبهه نیاز به نیرو دارد. من در مرخصی بودم وقتی آمدم دیدم که بچه ها آماده شده اند و لباس پوشیده اند و اسلحه برداشته و هر کس می گوید:‌ « که من می خواهم بروم.» گفتم: قضیه چیست؟ چه شده؟ گفتند: « دیشب عراق حمله اش را شروع کرده ما هم نه اسلحه داریم نه مهمات. از طرفی از منطقه اهواز زنگ زده اند.» در آن ابتدا برادران سپاه واقعاً از نظر مهمات در مضیقه بودند و می گفتند: « چکار کنیم، چکارنکنیم. خدایا ما مهمات نداریم» براتعلی از خود گذشتگی کرد و گفت: « ما باید خودمان خود کفا باشیم. خودمان مهمات مورد نیازمان را تولید کنیم» و این بود که به فکر این افتاد که بعضی از مهمات را که می توانست بسازد که در جاده الله وردیخان جاده قارداش بجنورد که حالا جایش را پمپ بنزین کرده اند محل شهادت ایشان همدر همان جاست به همراه چندتن دیگر از بچه ها مشغول کارشد و بقیه بچه ها هم عازم جبهه شدند. این عزیزان در اینجا شروع به تولید مهمات کردند و براتعلی یک خلاقیت خاصی داشت. از لوله های آب استفاده می کرد و مهمات را داخلش می گذاشت. مهمات را نیز خودش تهیه می کرد یعنی از مخلوط کردن مواد با همدیگر می ساخت یک خاور از مهمات به جبهه فرستاد ولی در مرحله دوم که مهمات برای جبهه ساخت در اثر انفجار آن به سختی مجروح شد و سپس در بیمارستان به شهادت رسید و جان عزیزش را در این راه نیز فدا کرد.