شهید محمود پورشبانان در 7 خرداد‌ماه 1347 در نجف‌آباد دیده به جهان گشود. چهارمین فرزند خانواده بود. پس از سپری کردن دوران کودکی قدم به دبستان نهاد. از همان دوران کودکی چهره‌ای نورانی داشت که امید بخش آیندۀ درخشانش بود.
گویی تربیت شده به دنیا آمده بود. بسیار نصیحت‌پذیر بود و احترام خاصی برای حرف‌های دیگران قائل می‌شد. صبور، مهربان و درس‌خوان بود. اوقات فراغت خود را به پدر و مادرش کمک می‌کرد. موقع اذان در مسجد بود و هنوز به سن تکلیف نرسیده بود که واجبات دینش را انجام می‌داد.
 به ائمه ارادت و علاقۀ خاصی داشت و در تمام مراسم‌های مذهبی شرکت می‌کرد. به ورزش به خصوص ورزش تکواندو علاقه داشت که در این زمینه به مؤفقیت‌هایی نیز نائل آمده بود.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ‌و فرمان امام خمینی مبنی بر تشکیل بسیج بیست میلیونی به عضویت بسیج درآمد و گاهی شب‌ها به نگهبانی گماشته می‌شد. با شروع جنگ تحمیلی عزم جبهه کرد، درس را در مقطع دبیرستان رها و پس از سپری کردن دورۀ آموزشی در سن هفده سالگی از طرف لشکر 8 نجف اشرف، گردان پیادۀ انبیاء به عنوان تک تیرانداز عازم جبهه شد.
آرزویش سربلندی و موفقیت ایران بود و دوست داشت در آینده جزء یکی از علمای بزرگ بشود. سرانجام پس از چندین ماه حضور در جبهه با جسمی ‌پر زخم و ترکش در 19 شهریور‌ماه 1364 در منطقۀ اشنویه عاشقانه شهادت را در آغوش کشید و به ملکوت اعلی پیوست. پیکر پاکش سال‌ها مفقود الاثر ماند و پس از گذشت چندین سال به آغوش خانواده‌اش بازگشت. پس از مراسم تشییع در گلزار شهدای نجف‌آباد آرام گرفت و جاوانه شد.