شهیدمحمدحسین بشیری درسال1360درهمدان متولدشد.
پس از فارغ التحصیل شدن از دبیرستان با وجود اینکه در ورزش تکواندو داری مهارت زیادی شده بود در سن ۱۹ سالگی به خدمت سپاه پاسداران درآمد .
حس مسئوليت پذیری و سخت کوشی اش باعث اقتدار و درایت در فرماندهی اش بود.
او در سال ۸۶ وارد کمیته تخریب شد و شروع به کسب تجربه و موفقیت های بسیاری در این مسیر گشت تا در نهایت به استاد نمونه تخریب و انفجارات تبدیل گشت.
ارادت خاصی به حضرت زهرا(س)داشت.
عاشق ولایت بود حضور همیشگی چفیه او بردوشش نشان از همرنگی بامقام معظم رهبری داشت.
مسئول کمیته تخریب شد و مسئول آموزش یگانهای نیرو زمینی و مقاومت در یکی از قرارگاهای سوریه بود.
متولی اموزش تخریب وانفجارات درسوریه و.. بود. استاد به تمام معنا در رشته ی تکواندو، ودر رشته های جودو،غواصی،صخره نوردی،یخ نوردی،وکوه نوردی بود و در طب سنتی تبحر خاصی داشت..
آمادگیه لحظه ای برای انجام ماموریتهای محوله و جُنبُ و جوش برای فعالیت در منطقه درگیر یکی از ویژگیها و نقاط قوتِ محمد حسین بود.
شناسایی و هماهنگیهای مکرر برای اجرای فعالیت در منطقه درگیر جزو برنامه روزانه اش بود.
دغدغه ساخت بسته های انفجاری و امتحانش برای بکارگیری در ماموریت ها یکی از چندین فعالیت های ایشان بود.
اقتدار و درایت در فرماندهی داشت و توانایی هدایت یک لشکر را داشت ، خیلی محکم و استوار در صحنه حاضر میشد بدون ترس و استرس و به نیروها دلگرمی میداد ، بدون مترجم با فرد عرب زبان مقابل صحبت میکرد و منظورش را میفهماند.
وسرانجام در سن ۳۵ سالگی در اعزام آخر به سوریه در اثر انفجار تله به همراه دیگر همرزم هایش پرواز کرد و حسینی شد.
وقتی میگوییم شهید بشیری یعنی:
بیش از یک دهه مجاهدت در جبهه های مختلف 
این یعنی آوارگی از این شهر به آن شهر
یعنی امروز سیستان و فردا کردستان و پس فردا سوریه و...
یعنی بیش از یک دهه غربت 
یعنی دلکندن از رفقایی که با آنها بزرگ شده ای 
یعنی دلکندن از مادری که تنها کست از دار دنیاست
یعنی ندیدن بزرگ شدن عزیز ترینت٬ فرزندت
بهتر بگویم 
یعنی مداومت بر تقوا
یعنی مداومت بر نماز اول وقت 
یعنی مداومت بر ترک گناه 
یعنی اکرام مادر
یعنی گذشتن از همه خوشی های دنیا و دایم السفر بودن
یعنی 
شهادت امروز نتیجه زهد وتقوای بیش از 10-15 ساله است 
نتیجه دوری از شهر و خانواده و کشور و همه مستی های دنیا است.