وصیت شماره 1 - شهید محمود منصوری

به نام خدا
ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون
و خیال نکنید کسانیکه در راه خدا کشته می شوند مردگانند بلکه انها زنده اند و در نزد پروردگار خویش روزی می خورند.
با درود بر امام زمان و نایب برحقش خمینی کبیر و با سلام بر شهدای راه حق و عدالت که با خون خود درخت اسلام را ابیاری کردند وصیت نامه خود را اغاز می کنم.
حضور محترم پدر و مادر و برادران و خواهر گرامیم سلام عرض می کنم و ضمن عرض سلام سلامتی وجود شما را از درگاه سبحان خواهان و خواستارم ای پدر و مادر گرامی نامه پرمحبت و مهر شما در تاریخ ۱۵/۳/۶۷ برایم نوشته بودید سریع السیر و بصورتی غیر قابل تصور گذشتم رسید و خلاصه بسیار بارم سبک شد پدر و مادر عزیزم اکنون که این نامه را می نگارم شاید فردا نباشد می خواستم چند نکته ای نه به عنوان نصیحت بلکه بعنوان خواهش عاجزانه از شما می کنم البته دست پاچه نشوید چون خداوند صابران است جزییات بعدا اگر انشاالله عمل شد را بیان خواهم کرد و خواهند نوشت و خواهند گفت اول با صورتی از شدت گناه و اشتباه خواهانم نمازها و روزه های مرا انجا مقدور است برایم بگیرید البته وقتی خودم دیگر نبودم دوم بدهکاری هایم مرا لطفا به صاحبانشان برسانید ۴۰۰ علیرضا- ۱۵۰۰ اصغرمظاهری -۳۰ تومان حمید آموزگار-۲۰۰۰ تومان ؟؟؟؟؟؟
اگر خدای ناکرده اتفاقی برایم افتا و من کشته شدم مرا در گلستان شهدا شهرمان بخاک بسپارید و تابوت مرا یکبار از روی قبور پدر بزرگهایمان حرکت داده و بسوی گلستان روانه کنید از ؟؟؟
همه فامیلها و اشنایان و بچه های انها را سلام برسانید و برایشان ارزوی سعادت می کنم.