وصیت شماره 1 - شهید علی مزروعی

بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام و درود فراوان به روان پاک شهدای اسلام از صدر اسلام تا به حال سلام و درود به آقا امام زمان و نائب برحقش امام خمینی خانواده عزیزم ممکن است این مسیر زمانی به دستتان برسد که دیگر در میان شما نباشم و جای من در میان شما خالی باشد که امیدوارم با رفتن من هرگز به خودتان دوستی راه ندهید و این را بدانید که مردن حق است و همه باید بمیرند یکی امروز و یکی فردا که خداوند ما را انتخاب کرده که برویم شما بدانید که من این راه را انتخاب کردم و با تصمیم خودم خدمت مقدس سربازی آمدم و این وظیفه من است که از من برکت خود دفاع کنم و تا پای دادن جان خود ایستادیم و تمام این خطرات را در خریدم پس از شما می‌خواهم که در مردن من هرگز گریه نکنید و هرگز مشکی نباشیدابتدا به این دو گفته عمل کنید و از شما می خواهم که هرگز جبهه را فراموش نکنید و به خاطر این میهن همه را یاری کنید چون خاطر این وطن خون هزارها ریخته شده و باید این خون‌ها پایدار بماند. به درد می خواهم که هرگز کسی به خود راه ندهید و همیشه به یاد آن خانواده ای با شید که سه یا چهار جوان خود را داده و افتخار کنید که پسر خود را در راه میهن دادید از مادرم می خواهم مانند کوه استوار باشد از خواهرانم می خواهم که حجاب خود را رعایت کنند و هرگز در موردن من گریه نکنند از برادرهایم می خواهم که راه من را ادامه دهند.
در مورد وسایل و از شما خواهش می کنم که به آنها دست نزنید و آنها را نگه دارید و در مورد ؟ و هرگز درب ان را باز نکنید و تمام مسایلم رابین برادرها و خواهرانم تقسیم کنید در مورد طلا ها انگشتر و گردنبند را پیش خود تان نگه دارید از شما می خواهم که من را مارچین خاک نکنید و در گلزار اصفهان خاک کنید و در پایان از همه شما حلالیت می‌طلبم و برای شما آرزوی سلامت میکنند کسی که هرگز شما را فراموش نمی‌کند.