وصیت شماره 2 - شهید مرتضی علی نقیان الیادرانی

بسم الله الرحمن الرحیم
پدر و مادر عزیز و محترم سلام علیکم امید وارم که حالتان خوب باشد و موفق و موید باشید و میخواستم چند کلمه ای به شما وصیت کنم که بدان عمل گردد.
در اول هر چیز باید بگویم که مرا خیلی خیلی حلال کنید و ببخشید که من در طول عمرم خیلی شما را اذیت کردم و مایه غم و غصه شما بودم اما فقط کاری که حالا بنظرم می رسد که در مقابل زحمات شما بکنم اینست که اگر خداوند متعال به من گنهکار توفیق شهادت عنایت کرد در روز قیامت بتوانم شفاعت شما را بکنم همچنین از یک یک خواهران و برادرانم حلالیت می طلبم و مرا می بخشند و سفارش من به آنان این است که درسشان را خوب بخوانند تا برای آینده این انقلاب و کشور افراد سودمند و مثمر ثمری واقع شوند و به مامان و بابا کمک کنند و به حرف آنها گوش بدهند تا سعادتمند و خوشبخت شوند در اینجا تقاضایی که از شما داشتم این است که برای این حقیر 4 ماه روزه و یکسال نماز بگیرند و بخوانند و اگر دارائی از من باقی ماند هر طوری که صلاح دانستید خرج کنید در آخر از شما خانواده ام می خواهم که در فقدان من ناراحت نباشید و افتخار کنید که چنین فرزندی بزرگ کردید و در راه اسلام و انقلاب دادید و همیشه صبر و تقوی را الگوی خویش قرار دهید و بدانید که من در نهایت به مقصد و آرزویم رسیده ام چرا که مرگم مرگ حسین ع گونه بوده و در راه رضای الله دیگر عرضی ندارم بجز سلامتی و موفقیت شماها از درگاه خداوند متعال .
"والسلام"