وصیت شماره 1 - شهید محمود پوراحمدی

بسم رب الشهدا
وصیتنامه اینجانب محمود احمدی فرزند رضا
اگر من شهید شدم برای من هیچ گونه نگرانی به بار نیآورید برای من گریه نکنید چون که ما یک امانت هستیم در درگاه خدا و از طرف خدا به شما داده شده ایم از پدر و مادر خودم حلالیت میطلبم از برادران و خواهران گرامی اگر من برادر کوچک شما به شماها از روی بچگی برگشتم حرفی به شما زده ام و مرتکب این بود که شماها ناراحت شده باشید مرا ببخشید از مال دنیا چیزی ندارم ولی این اندک چیزی که در مغازه هستم می بخشم به برادرم امیر و لباس های شخصی و لوازمات زینتی مثل ساعت کوچک که دارم آن هم در شب عروسی امید به بندر تخت بگذارید.
وضع جهانی به من از اقوام و خویشان حلالیت بطلبید و برادرم را احمد و امید را تحویل می کنم که از استاد خودم و از شاگردان محمد و محسن حلالیت بطلبند و رضایت آنها را حاصل گرداند که من در قبر راحت باشد از زن برادرم که از روی بی عقلی به او برگشتم امیدوارم که مرا ببخشد که در آن دنیا هیچ کس خبر ندارد که بوده است وزیر یک خروار خاک من ناراحت باشم . از دوستم مجید همچنین رفقایم برای من حلالیت بطلبید حلالم کنید حلالم کنید حلالم کنید و نماز و روزه برای من فراموش نکنید هر چقدر که دوست دارید.
التماس دعا