وصیت شماره 1 - شهید علیرضا کریمی

بسم الله الرحمن الرحیم
شهادت حد نهایی کمال انسان است این را خدا در قران می گوید :
و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتا بل احیا عند ربهم یرزقون
اینک که کاروان خون بار انقلاب هر روز به پیش می رود و با خون جوانان این وطن ابیاری می شود بر هر فرد مسلمان واجب است که در پیشبرد اهداف این انقلاب شروع به فعالیت کند و من انچنان چیزی را که در خور این انقلاب باشد ندارم فقط جان بی ارزش من است که از ان خداست و بی هیچ ترسی ان را در راه خدا فدا می کنم که می فرماید انا لله و انا الیه راجعون و امیدوارم این قطره خون بی ارزش برای باروری انقلاب اسلامی جهانیان مورد پذیرش امام زمان و نائب بر حقش امام خمینی قرار گیرد و اینک انسان یک بار بیشتر نمیمیرد و چه بهتر این مردن در راه الله باشد چنین انسان هرگز خود را تنها و بی ارزش نمی یابد و بر عک خود را ذره ای بی انتها ابسته به ابدیتی بی پایان به عظمتی با شکوه و به کمالی بی غایت و بی نهایت دوست داشتنی می یابد و اینکه وصیت من نسبت به پدر و مادرم برادران و خواهرم :
عززان من بعد از شهادت من امیدوارم که ماها راه سالار شهیدان حسین بن علی ع که می فرماید هل من ناصر ینصرنی را لبیک گویید و راه انان را دنبال کنید و مرا ببخشید اگر در زندگی باعث ناراحتی شما شدم مرا ببخشید چون من به حلالیت شما احتیاج دارم و امیدوارم که قطره های خون من باعث روشن شدن کسانی باشد که هنوز در مسیر ای انقلاب قرار نگرفته اند و به قول دکتر شریعتی انان که رفتند کاری حسینی کردند و انان که ماندند باید زینب وارباشند و امیدوارم که برادران و دوستان بتوانند زینب وار در راه پیشبرد انقلاب قدم بردارند و به امید موفقیت و پیروزی هر چه زودتر رزمندگان اسلام.
زیاده از این عرضی ندارم
خداحافظ شما
والسلام
علیرضا کریمی